Vaak ligt coachen in het verlengde van de begeleiding bij verlies, en vloeit er logischerwijze uit voort. Het verschil zit hem erin dat begeleiden zich vooral richt op het ondersteunen en coaching meer doelgericht is. Kortgezegd richt begeleiding zich in eerste instantie op het in beweging brengen van emoties, en coaching is meer gericht op het in beweging brengen van acties. 

Doorgaans doet coaching een beroep op je zelfinzicht,  waardoor je -door de spiegel die je wordt voorgehouden- vaak zelf je eigen richting vindt. Dat is haast niet mogelijk als je net iets ingrijpends hebt meegemaakt. Dan is het juist fijn dat je even aan de hand wordt genomen, jezelf beter leert te begrijpen en ontdekt hoe jij rouwt, totdat je weer meer grip voelt. 

Coaching bij verlies & rouw richt zich daarom vooral op het versterken van veerkracht, verkennen en versterken van copingmechanismes en ontdekken van ruimte om dwars door het verlies heen te groeien. 

In het eerste gesprek na de vrijblijvende kennismaking verkennen we wat er allemaal speelt in je leven en ontwarren de afzonderlijke uitdagingen die je ervaart. Vaak helpt het letterlijk zien ervan al om te onderkennen dat het niet gek is dat je je overweldigd voelt.  In de vervolggesprekken gaan we kijken waar je naar toe wilt werken en wat je daar momenteel in belemmerd. We stippelen een gewenst pad uit en brengen in kaart hoe je daar zou kunnen komen.  
De afrondende sessie is een reflectiemoment en helpt je om je opgedane inzichten te verankeren en blikt vooruit op het omgaan met mogelijk moeilijke momenten die nog gaan komen. 

Ik begeleid, naast specifiek bij verlies en rouw, ook bij andere uitdagingen in het (werkende) leven als Lifecoach en Workplace Coach.  Deze coaching is gericht op persoonlijke en professionele groei.  De duur en frequentie hangt vaak van het specifieke thema af.